Gate D17, kwart over zes 's ochtends. Iemand zit op de grond bij een stopcontact met zijn laptop op schoot, verderop betaalt een man ruim zeven euro voor een cappuccino en een broodje dat er sinds gisteren ligt, en een peuter heeft net ontdekt dat de akoestiek hier fantastisch is. Nog vijftig minuten voor je mag instappen.
Dertig meter verderop zit een deur met alleen het woord Lounge erop. Geen etalage, geen reclame, geen foto's van wat je binnen krijgt. Gewoon een deur. En bijna iedereen loopt er langs zonder ook maar één keer op te kijken.
Zonde, want daarachter begint een wereld waarvan de meeste reizigers niet eens weten dat hij bestaat.
Een enclave voor overstappers en mensen die ertoe doen
Een airport lounge is eigenlijk gewoon een aparte ruimte in de terminal waar het fijn is. Stoelen waar je echt in wegzakt in plaats van die harde banken bij de gate. Eten en drinken waar je niet voor hoeft te betalen. Wifi die het gewoon doet, een stopcontact naast je stoel en meestal een grote glazen wand met uitzicht op de vliegtuigen. En het belangrijkste: het is er stil. Geen omroepberichten om de twee minuten, geen koffers tegen je enkels, geen gedoe om een plekje.
Ze zijn ooit bedacht voor de mensen die het grootste deel van hun leven op vliegvelden lijken door te brengen. Overstappers met vier uur te overbruggen, reizigers in Business Class, en mensen die zo vaak vliegen dat hun luchtvaartmaatschappij ze graag te vriend houdt. Kortom: mensen die ertoe doen, of die dat in elk geval zelf denken. Er hangt daardoor nog altijd een beetje een sfeer van "hoor ik hier eigenlijk wel?", en dat maakt de eerste keer juist zo leuk.
Want ondertussen kom je er veel makkelijker binnen dan je denkt. En de lounges zelf zijn de laatste twintig jaar behoorlijk uit de hand gelopen. In goede zin.
Foto: Puntacanaresort / Wikimedia Commons – CC BY-SA 4.0
Unieke lounges Even de wereld rond
Neem Helsinki. Bij Finnair zit gewoon een echte Finse sauna in de lounge, met kleedkamers, een afkoelruimte en handdoeken voor als je geen zwemkleding bij je hebt. Je zit dus keurig volgens Finse traditie te zweten met je koffer in een kluisje, en een halfuur later stap je in het vliegtuig naar New York.
Ook een unieke, Punta Cana airport met z’n zwembad en zonnedek mét uitzicht. Zo kun je genieten van een cocktail, een zwembad en de zon én is je innerlijke vliegtuigspotter
In Istanbul heeft Turkish Airlines iets neergezet dat bijna een dorp is. Koks staan er de hele dag verse pide en mezze te maken, er is een bibliotheek, een bioscoopzaaltje met ligstoelen, een golfsimulator en een vluchtsimulator waarmee je met een VR-bril over de Bosporus vliegt. En voor kinderen: een speelvliegtuig waar ze in kunnen klimmen en een racebaantje met echte elektrische autootjes.
De Star Alliance-lounge in Los Angeles heeft een terras in de buitenlucht, met vuurkorven en uitzicht over het platform. Als je daar bij zonsondergang met een cocktail zit, is het lastig vol te houden dat je op een vliegveld zit te wachten.
En dan Frankfurt. Lufthansa heeft daar een compleet eigen terminal voor mensen die First Class vliegen. Eigen beveiliging, een bar met meer dan honderd whisky's, een sigarenkamer, badkamers met een ligbad. En als je moet instappen, word je in een auto over het platform naar je vliegtuig gebracht. Vraag als je weggaat om een badeendje, want dat is het beroemdste souvenir van de hele luchtvaart.
Soms houdt het niet eens op bij de lounge. In Doha kun je tijdens je overstap baantjes trekken in een verwarmd bad van 25 meter met een glazen dak, hoog boven de terminal. Dat hoort officieel bij het wellnesscentrum van het transithotel, maar het idee blijft hetzelfde: het vliegveld is geen wachtkamer meer.
Foto: PerpetualTraveler / Wikimedia Commons – CC BY-SA 4.0
En in een ‘gewone’ airport lounge?
Geen sauna en geen zwembad, meestal. Maakt niet uit, want de basis is al een enorme verbetering ten opzichte van de terminal.
Eten en drinken zitten er bijna altijd bij. Bij de een is dat soep, broodjes en frisdrank, bij de ander een warm buffet, verse koffie van een barista en een bar met wijn, bier en cocktails waar je niets voor hoeft af te rekenen. Verder heb je een rustige plek om te werken, kranten, een hoek waar het echt stil is, en bij de grotere lounges gratis douches. Geen krappe hokjes, maar nette badkamers met handdoeken en zeep.
Dat laatste is trouwens het grootste geheim van allemaal. Als je een keer na een nachtvlucht hebt gedoucht en daarna een schoon shirt aantrekt, voelt de rest van je reis compleet anders.
Ook jij kunt naar binnen
Het idee dat je Business Class moet vliegen om een lounge binnen te komen, klopt allang niet meer.
Ja, als je Business of First Class vliegt zit het er meestal gewoon bij. En ja, als je een hoge status hebt bij een luchtvaartmaatschappij, omdat je er nu eenmaal vaak mee vliegt, mag je meestal ook naar binnen. Maar dat zijn niet langer de enige twee deuren.
Tegenwoordig regel je het gewoon zelf, met een membership als Priority Pass of DragonPass. Daarmee kom je wereldwijd bij honderden lounges naar binnen, ongeacht met welke maatschappij je vliegt of in welke klasse je zit. Zo'n lidmaatschap kost een paar honderd euro per jaar.
En nu het mooie: bij een aantal creditcards krijg je dat lidmaatschap er gratis bij. Vlieg je vaker dan een paar keer per jaar, en gebruik je ook de andere voordelen van zo'n kaart, dan is dat waarschijnlijk dé manier om je vliegveldervaring in één klap te upgraden. Je hoeft verder niets te regelen. Je loopt naar binnen, laat je pas zien en je zit.
En vlieg je maar één keer per jaar? Dan koop je bij veel lounges gewoon los een plekje, vooraf online. Voor het geld van twee cocktails in de stad zit je een paar uur lekker te wachten, met eten en drinken erbij.
Foto: Milliped / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
Wat heeft Schiphol?
De bekendste zijn de twee KLM Crown Lounges. Nummer 25 ligt in het Schengengebied, dus voor vluchten binnen Europa. Nummer 52 zit achter de paspoortcontrole, voor de lange vluchten, en is een stuk groter: meerdere restaurants, een bar, douches, werkplekken en zelfs ruimtes waar je kunt liggen.
Verder zijn er de Aspire Lounges. Die horen niet bij één maatschappij, maar staan open voor iedereen. Hier kom je meestal terecht met een Priority Pass of met een plekje dat je zelf hebt gekocht. En er zijn lounges van de grote allianties, zoals Star Alliance (met Lufthansa, SWISS en TAP) en oneworld (met British Airways, Qatar Airways en Iberia). Daar kom je binnen met je ticket of je status.
Op kleinere vliegvelden is het simpeler. Vaak is er maar één lounge, die alle maatschappijen samen gebruiken. Geen sauna, geen bioscoop. Maar op een vliegveld met drie gates en tachtig stoelen is één rustige ruimte met goede koffie soms meer waard dan het mooiste terras van Los Angeles.